کنفرانس توسعهدهندگان گوگل که با نام Google I/O شناخته میشود، یکی از مهمترین رویدادهای سالانه در دنیای فناوری محسوب میشود. این رویداد هر سال هزاران توسعهدهنده، علاقهمند به تکنولوژی و نمایندگان رسانهها را از سراسر جهان گرد هم میآورد. در سال 2015، انتظارات از این کنفرانس به بالاترین حد خود رسیده بود، زیرا گوگل قرار بود نسخه جدیدی از سیستم عامل محبوب خود یعنی اندروید را معرفی کند.
اندروید M، که بعدها با نام رسمی Marshmallow شناخته شد، قرار بود جانشین اندروید 5.0 لولیپاپ باشد. لولیپاپ با تغییرات ظاهری گسترده و معرفی زبان طراحی Material Design، تحول بزرگی در ظاهر اندروید ایجاد کرده بود. حالا نوبت به بهبود عملکرد و افزودن قابلیتهای جدید بود. در این مقاله، به بررسی جامع اخبار مربوط به معرفی اندروید M، استراتژی جدید گوگل برای بهروزرسانیهای سالانه و تأثیرات آن بر اکوسیستم اندروید میپردازیم.
گوگل آی/او 2015؛ چیستان Android M و معمای نامگذاری
رویداد Google I/O 2015 قرار بود در ماه مه برگزار شود و شایعات پیرامون نسخه جدید اندروید ماهها قبل از آن آغاز شده بود. برخلاف سالهای گذشته که گوگل معمولاً نسخه جدید را در کنفرانس معرفی میکرد، امسال شرایط متفاوت بود. آقای هیروشی لاکیمر، نایب رئیس ارشد بخش مهندسی سیستم عامل اندروید، پیش از برگزاری کنفرانس به صورت رسمی تأیید کرد که اندروید M فردا معرفی خواهد شد.
این اعلام زودهنگام نشاندهنده تغییر رویکرد گوگل در ارتباط با جامعه کاربری و توسعهدهندگان بود. گوگل میخواست مطمئن شود که همه ذینفعان برای اخبار مهم آماده هستند. نام رمز این نسخه همچنان «کلوچه فندقی» یا Macadamia Nut Cookie بود، اما گوگل رسماً از آن با عنوان Android M یاد میکرد. سؤال اصلی این بود که M مخفف چه شیرینیای خواهد بود؟
- شیرینیهای احتمالی با حرف M شامل Milkshake، Muffin، Marshmallow و Moon Pie بودند
- مارشمالو در نهایت به عنوان نام رسمی انتخاب شد
- این سنت نامگذاری اندروید با نام شیرینیها از نسخه 1.5 کاپکیک آغاز شده بود
- هر نام شیرینی نشاندهنده یک مرحله توسعه مهم در تاریخ اندروید بود
سنت نامگذاری اندروید با شیرینیها
گوگل از ابتدای توسعه اندروید، سنت جالبی برای نامگذاری نسخههای اصلی این سیستم عامل داشت. این نامگذاری بر اساس حروف الفبای انگلیسی و با استفاده از نام شیرینیهای محبوب انجام میشد. این سنت از نسخه 1.5 با نام Cupcake آغاز شد و تا اندروید 9 Pie ادامه یافت.
برای اندروید M، گوگل تصمیم گرفت از نام Marshmallow استفاده کند. مارشمالو نوعی شیرینی نرم و اسفنجی است که معمولاً روی آتش کباب میشود یا در تهیه برخی دسرها استفاده میشود. انتخاب این نام نشاندهنده ماهیت نرم و کاربرپسند این نسخه از اندروید بود که بیشتر بر بهبود تجربه کاربری و عملکرد تمرکز داشت تا تغییرات ظاهری.
اعلام استراتژی جدید؛ بهروزرسانی سالانه اندروید
یکی از مهمترین اخباری که آقای لاکیمر اعلام کرد، تعهد گوگل به ارائه سالانه یک نسخه عمده از اندروید بود. این اعلامیه تغییر اساسی در سیاست توسعه اندروید محسوب میشد. پیش از این، گوگل الگوی مشخصی برای انتشار نسخههای جدید نداشت و گاهی سالها بین نسخههای اصلی فاصله میافتاد.
اندروید M فردا معرفی میشود و نسخه بعد از آن، یعنی اندروید N در سال 2016 روشنایی روز را خواهد دید و به همین ترتیب و براساس الفبای لاتین، هر ساله نسخه جدیدی ارائه میشود.
این استراتژی جدید مزایا و چالشهای خاص خود را داشت. از یک طرف، کاربران میتوانستند انتظار بهروزرسانیهای منظم با قابلیتهای جدید داشته باشند. از طرف دیگر، این مسئله فشار زیادی به سازندگان دستگاههای اندرویدی وارد میکرد تا بتوانند سرعت با گوگل همگام شوند.
چرا گوگل به انتشار سالانه روی آورد؟
تصمیم گوگل برای انتشار سالانه نسخههای جدید اندروید دلایل متعددی داشت. اولین دلیل، رقابت شدید با اپل بود. اپل هر سال نسخه جدید iOS را معرفی میکرد و این روال مشخص، انتظارات کاربران را شکل داده بود. کاربران اندروید نیز انتظار مشابهی داشتند.
دلیل دوم، نیاز به بهبود مستمر سیستم عامل بود. دنیای فناوری با سرعت فوقالعادهای در حال تغییر است. قابلیتهای جدید سختافزاری، ترندهای جدید طراحی و نیازهای نوظهور کاربران، همه ایجاب میکردند که اندروید به سرعت خود را با شرایط جدید وفق دهد.
- ایجاد تقویم مشخص برای توسعهدهندگان
- هماهنگی بهتر با تولیدکنندگان سختافزار
- کاهش فشار تیم توسعه با برنامهریزی دقیق
- ایجاد انتظارات مشخص برای کاربران
- بهبود امکان برنامهریزی برای شرکای تجاری
ویژگیهای کلیدی مورد انتظار در اندروید M
با توجه به اینکه اندروید لولیپاپ تغییرات ظاهری گستردهای را با معرفی Material Design به ارمغان آورده بود، انتظار میرفت که اندروید M بیشتر بر بهبود عملکرد و افزودن قابلیتهای کاربردی تمرکز کند. شایعات و اطلاعات نشتشده نشان میدادند که گوگل روی چند حوزه اصلی کار کرده است.
بهبود مدیریت مصرف باتری
یکی از بزرگترین چالشهای کاربران اندروید، مصرف بالای باتری بود. گوگل در اندروید M قصد داشت با معرفی قابلیت Doze، تحولی در این زمینه ایجاد کند. این قابلیت با تشخیص وضعیت غیرفعال دستگاه، برنامههای پسزمینه را محدود میکرد تا از مصرف باتری جلوگیری شود.
علاوه بر Doze، گوگل روی App Standby نیز کار میکرد. این قابلیت برنامههایی که مدتی استفاده نشدهاند را شناسایی و دسترسی آنها به منابع سیستم را محدود میکرد. این ترکیب هوشمندانه میتوانست عمر باتری را به طرز چشمگیری افزایش دهد.
سیستم مجوزهای جدید
سیستم مجوزهای اندروید تا پیش از نسخه M، یکپارچه و نامناسب بود. کاربر هنگام نصب برنامه باید تمام مجوزهای درخواستی را یکجا تأیید میکرد یا از نصب صرفنظر میکرد. این سیستم باعث نارضایتی بسیاری از کاربران شده بود.
در اندروید M، گوگل سیستم مجوزهای زمان اجرا را معرفی کرد. در این سیستم جدید، برنامهها در زمان نیاز و برای هر قابلیت به صورت جداگانه درخواست مجوز میکردند. کاربر میتوانست مجوزهای خاصی را رد کند و همچنان از سایر قابلیتهای برنامه استفاده کند.
پشتیبانی از حسگر اثر انگشت
با افزایش استفاده از حسگرهای اثر انگشت در گوشیهای هوشمند، نیاز به یک API استاندارد احساس میشد. گوگل در اندروید M پشتیبانی原生 یا بومی از این حسگرها را اضافه کرد. این قابلیت به توسعهدهندگان اجازه میداد بدون نیاز به SDK های خاص سازنده، از حسگر اثر انگشت استفاده کنند.
این قابلیت علاوه بر باز کردن قفل گوشی، برای تأیید پرداختها و خریدهای درونبرنامهای نیز قابل استفاده بود. گوگل این را قدمی مهم در مسیر امنیت بیشتر دستگاههای اندرویدی میدانست.
چالش بهروزرسانی برای تولیدکنندگان
بزرگترین چالش استراتژی انتشار سالانه اندروید، سازگاری تولیدکنندگان با این سرعت بود. هر سازنده اندرویدی لایههای نرمافزاری اختصاصی خود را روی اندروید خالص پیادهسازی میکند. این لایهها شامل رابط کاربری سفارشی، برنامههای اضافی و تنظیمات خاص سازنده هستند.
وقتی گوگل نسخه جدید اندروید را منتشر میکند، تولیدکنندگان باید این نسخه را با تغییرات خود تطبیق دهند. این فرآیند زمانبر و پرهزینه است. بسیاری از تولیدکنندگان برای ارائه بهروزرسانی به دستگاههای قدیمیتر خود ماهها وقت نیاز داشتند.
تأثیر بر قطعهسازی اندروید
قطعهسازی یا Fragmentation یکی از چالشهای همیشگی اکوسیستم اندروید بوده است. با انتشار نسخههای جدید، دستگاههای زیادی با نسخههای قدیمی همچنان در بازار باقی میمانند. این وضعیت برای توسعهدهندگان برنامهها مشکلات زیادی ایجاد میکند.
انتشار سالانه نسخههای جدید میتوانست این مشکل را تشدید کند. اگر تولیدکنندگان نتوانند بهموقع بهروزرسانی ارائه دهند، فاصله بین نسخههای مختلف اندروید بیشتر میشود. گوگل با راهاندازی برنامه Android One و تلاش برای سادهتر کردن فرآیند بهروزرسانی سعی در حل این مشکل داشت.
اهمیت Google I/O برای توسعهدهندگان
کنفرانس Google I/O تنها یک رویداد خبری نبود، بلکه فرصتی ارزشمند برای توسعهدهندگان بود. در این کنفرانس، گوگل API های جدید، ابزارهای توسعه و راهنماییهای لازم را در اختیار برنامهنویسان قرار میداد. برای اندروید M، توسعهدهندگان باید با سیستم مجوزهای جدید، API های باتری و سایر تغییرات آشنا میشدند.
گوگل معمولاً در این کنفرانس دستگاههای هدیه و دسترسی زودهنگام به نسخههای جدید را در اختیار شرکتکنندگان قرار میداد. این امر به توسعهدهندگان اجازه میداد برنامههای خود را پیش از انتشار عمومی با نسخه جدید تست و سازگار کنند.
برنامه Developer Preview
گوگل برای کاهش مشکلات سازگاری، برنامه Developer Preview را راهاندازی کرده بود. این برنامه به توسعهدهندگان اجازه میداد ماهها پیش از انتشار نهایی، به نسخه آزمایشی اندروید جدید دسترسی پیدا کنند. این رویکرد دو مزیت مهم داشت.
مزیت اول این بود که توسعهدهندگان فرصت کافی برای تطبیق برنامههای خود داشتند. مزیت دوم این بود که گوگل میتوانست بازخوردهای جامعه توسعهدهندگان را دریافت و مشکلات را پیش از انتشار نهایی برطرف کند. این رویکرد تعاملی، کیفیت نسخه نهایی را به طرز چشمگیری افزایش میداد.
مقایسه با رقبا؛ iOS و Windows Phone
در سال 2015، رقابت بین سیستم عاملهای موبایل در اوج خود بود. اپل با iOS 9 در حال کار بود و مایکروسافت نیز Windows 10 Mobile را آماده میکرد. هر کدام از این سیستم عاملها رویکرد متفاوتی در توسعه و بهروزرسانی داشتند.
اپل سالانه نسخه جدید iOS را معرفی میکرد و بهروزرسانیها به سرعت به کاربران میرسید. این یکی از مزیتهای اصلی اکوسیستم بسته اپل بود. مایکروسافت نیز با معرفی Windows 10 سعی در یکپارچهسازی تجربه کاربری در دستگاههای مختلف داشت.
گوگل با استراتژی انتشار سالانه اندروید، سعی در رقابت مستقیم با اپل داشت. اما تفاوت اصلی در ساختار باز اندروید و تنوع تولیدکنندگان بود. این تفاوت هم مزیت و هم معضل محسوب میشد.
تأثیر بر بازار اندروید
اندروید در سال 2015 با بیش از یک میلیارد کاربر فعال، بزرگترین سیستم عامل موبایل جهان بود. هر تغییری در این سیستم عامل، تأثیرات گستردهای بر بازار داشت. معرفی اندروید M و استراتژی انتشار سالانه میتوانست ساختار بازار را تغییر دهد.
تولیدکنندگان تجهیزات جانبی نیز باید خود را با قابلیتهای جدید تطبیق میدادند. برای مثال، پشتیبانی بومی از USB Type-C در اندروید M به معنای تولید لوازم جانبی جدید بود. این تغییرات فرصتهای تجاری جدیدی را ایجاد میکرد.
همکاری با تولیدکنندگان پردازنده
یکی از ارکان اصلی اکوسیستم اندروید، شرکتهای تولیدکننده پردازنده مانند Qualcomm، MediaTek و Samsung بودند. این شرکتها باید درایورهای خود را با نسخههای جدید اندروید سازگار میکردند. انتشار سالانه نسخههای جدید، فشاری مداوم بر این شرکتها وارد میکرد.
گوگل برای حل این مشکل، همکاری نزدیکی با این شرکتها داشت. دسترسی زودهنگام به کد منبع و راهنماییهای فنی، به این شرکتها کمک میکرد تا درایورهای لازم را بهموقع آماده کنند. این همکاری یکی از عوامل مهم در موفقیت استراتژی انتشار سالانه بود.
نقش آقای لاکیمر در توسعه اندروید
هیروشی لاکیمر یکی از چهرههای کلیدی در توسعه اندروید بود. وی سالها در گوگل فعالیت داشت و نقش مهمی در موفقیت این سیستم عامل ایفا کرده بود. اعلام رسمی او درباره اندروید M و استراتژی انتشار سالانه، نشاندهنده اهمیت این موضوع برای گوگل بود.
آقای لاکیمر پیش از این نیز در مصاحبههای مختلف از نیاز به توسعه مستمر اندروید صحبت کرده بود. او معتقد بود که سرعت تغییرات فناوری، ایجاب میکند که سیستم عاملها به سرعت خود را با شرایط جدید وفق دهند. این فلسفه، اساس استراتژی انتشار سالانه را تشکیل میداد.
چشمانداز آینده؛ اندروید N و پس از آن
با اعلام رسمی اینکه اندروید N در سال 2016 معرفی خواهد شد، سؤالات زیادی درباره آینده اندروید مطرح شد. این رویکرد الفبایی به این معنی بود که گوگل برنامهای بلندمدت برای توسعه اندروید دارد. کاربران و توسعهدهندگان میتوانستند با اطمینان بیشتری برای آینده برنامهریزی کنند.
این شفافیت در توسعه، یکی از نیازهای اصلی جامعه اندروید بود. توسعهدهندگان برنامههای بزرگ، نیاز به دانستن مسیر پیشرو داشتند تا بتوانند برنامهریزی دقیقی برای محصولات خود انجام دهند. گوگل با این اعلامیه، این نیاز را برطرف کرد.
نتیجهگیری
معرفی اندروید M در Google I/O 2015 و اعلام استراتژی انتشار سالانه، نقطه عطفی در تاریخ توسعه این سیستم عامل بود. این تصمیم نشاندهنده بلوغ اندروید و نگاه بلندمدت گوگل به آینده این پلتفرم بود. هرچند چالشهایی مانند قطعهسازی و تأخیر بهروزرسانیها همچنان وجود داشت، اما مسیر آینده روشنتر شده بود.
برای کاربران، این به معنای انتظار بهروزرسانیهای منظم با قابلیتهای جدید بود. برای توسعهدهندگان، این به معنای امکان برنامهریزی دقیقتر برای آینده بود. و برای تولیدکنندگان، این به معنای چالش بزرگتر در همگام شدن با سرعت توسعه گوگل بود. در نهایت، این رقابت و تلاش، به نفع کاربر نهایی بود که میتوانست از سیستم عامل بهتر و پیشرفتهتری استفاده کند.
امروز، با نگاه به گذشته، میتوانیم ببینیم که این استراتژی تا حد زیادی موفق بوده است. اندروید به رشد خود ادامه داد و امروزه با میلیاردها کاربر فعال، همچنان محبوبترین سیستم عامل موبایل جهان است. این موفقیت، حاصل تصمیمهای استراتژیک مانند آنچه در سال 2015 اتخاذ شد، میباشد.
نظرات
0دیدگاه خود را ثبت کنید
برای ارسال نظر و مشارکت در گفتگو، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.