مقدمهای بر یک رقابت دیرینه و یک امید تازه
در دنیای بازیهای ویدیویی، رقابت میان دو غول شبیهساز فوتبال، یعنی سری PES از کونامی و FIFA از EA Sports، افسانهای است که هر ساله دوباره از سر گرفته میشود. با این حال، سال ۲۰۱۵ سرنوشت متفاوتی داشت. کونامی، پس از عرضهی موفقیتآمیز و تحسینشدهی Metal Gear Solid V: The Phantom Pain، چشمها را به سمت محصول دیگر خود معطوف کرد: Pro Evolution Soccer 2016. این بازی در بیستمین سالگرد عرضهی سری PES، قرار بود معیارهای جدیدی را تعریف کند. آیا کونامی واقعاً توانست انقلابی در این زیرژانر ایجاد کند و یا اینکه این تنها یک وعدهی دیگر بود؟ این نقد و بررسی جامع به دنبال پاسخ به این پرسش است و تمام جنبههای بازی را از گیمپلی گرفته تا هوش مصنوعی و مشکلات آن زیر ذرهبین قرار میدهد.
همانند همیشه، رقابت تنگاتنگی میان PES و FIFA وجود داشت؛ اما در این دوره، اوضاع به شکل قابل توجهی تغییر کرده بود. در حالی که FIFA به دلیل تغییرات اندک و محافظهکارانهاش مورد انتقاد قرار میگرفت، PES 2016 با دستی پر و وعدهی یک تجربهی کاملاً نوین وارد میدان شد. بزرگترین برتری PES در آن سال، همین تمایل به تغییر و ریسکپذیری بود. شاید در نگاه کلی PES هنوز در جایگاهی پایینتر از FIFA دستهبندی میشد، اما تغییرات آن نسبت به نسخههای پیشین، بسیار انقلابیتر و عمیقتر از تغییرات رقیب دیرینهاش به نظر میرسیدند.
یک فرمول جدید: ترکیبی از واقعگرایی و سرگرمی
کونامی برای PES 2016 فرمولی جدید را در بازی فوتبالی خود به کار گرفت و تا حد زیادی در پیادهسازی آن موفق شد. به طور سنتی، این دو سری بازی مسیرهای متفاوتی را طی میکردند؛ FIFA به عنوان تجربهای واقعگرایانه و شبیهساز فوتبال شناخته میشد و PES، با گیمپلی سریعتر و آرکیدتر خود، طرفداران خاص خود را داشت. اما PES 2016 این مرزها را در هم شکست. این بازی، هوشمندانهی در میانهی این دو رویکرد ایستاد و در عین پایبندی به فیزیک و واقعگرایانگی، شکلی سادهتر و در عین حال عمیقتر از فوتبال را به ارمغان آورد.
تقسیم بازیکنان: تحسین منتقدان در برابر مقاومت بازیکنان قدیمی
این رویکرد جدید، نوعی دو دستگی میان منتقدان و مخاطبان ordinarily پدید آورد. منتقدان حرفهای به سرعت متوجه این تغییر انقلابی شدند و آن را به عنوان یک روزنهی امید برای آیندهی این سری تحسین کردند. آنها معتقد بودند که PES 2016 بالاخره به هستهی اصلی فوتبال یعنی تاکتیک، فیزیک و هوش تیمی نزدیک شده است. از سوی دیگر اما، بسیاری از بازیکنان قدیمی و وفادار سری PES، که به گیمپلی سریع و قابل پیشبینی نسخههای پیشین عادت داشتند، از این تغییرات استقبال نکردند. آنها ترجیح میدادند که همه چیز به همان شکل قدیم دنبال شود و این تغییرات را بیش از حد پیچیده و کند میدانستند. با همهی اینها، این موضوع بر هیچکس پوشیده نیست که PES جدید، چیزی کاملاً متفاوت بود و این تفاوت، یا آن را در آینده به نابودی خواهد کشاند و یا آن را به عرش خواهد کشید؛ هرچند که فعلاً، نوید آیندهای درخشان را میداد.
در ادامهی این بررسی جامع، با ما همراه باشید تا به عمق تغییرات این بازی شگفتانگیز برویم.
قلب تپندهی بازی: فیزیک و گیمپلی نوین
به محض اینکه اولین بازی در PES 2016 را آغاز کنید، نوعی نبوغ و ظرافت را در آن احساس خواهید کرد. این حس نبوغ میتواند ناشی از چیزهای مختلفی باشد و مطمئناً در همان ابتدا نخواهید دانست که دقیقاً چه چیزی تغییر کرده. همه چیز خوشدستتر از قبل انجام میشود، بازیها درگیرکنندهتر هستند و شما به سرعت در هر یک از آنها غرق میشوید. مهمترین و اصلیترین تفاوت PES 16 در فیزیک و هوش مصنوعی آن پدیدار میشود.
فیزیک منطقیتر و توپی که وزن دارد
فیزیک منطقیتر بازی، تمام المانهای اصلی گیمپلی را دستخوش تغییر کرده است. حالا واقعاً احساس میکنید که در حال تجربهی یک مسابقهی فوتبال واقعی هستید. دیگر خبری از شوتزدنهای غیرممکن از وسط زمین که بدون هیچ مشکلی وارد دروازه میشوند، نیست. اگر منطقی باشید، بازی نیز منطقی خواهد بود و همه چیز در عین سادگی، به درستی دنبال خواهد شد. پاس دادن کار سادهای به نظر میرسد، اما اگر بخواهید در آن حرفهای شوید، به تمرین بسیار زیادی نیازمند هستید.
- کنترل توپ: تقلای موجود در هر دریبل را میتوان به وضوح احساس کرد. توپ دیگر مانند یک آهنربا به پای بازیکن نچسبیده است.
- وزن توپ: توپ، وزن و فیزیک واقعی دارد. این موضوع در پاسهای طولانی، شوتها و حتی بکسهای دروازهبان کاملاً مشهود است.
- تصادفات: برخورد بازیکنان با یکدیگر و با توپ بسیار طبیعیتر و غیرقابل پیشبینیتر شده است.
اینها چیزهایی هستند که کمتر در سری بازیهای FIFA و حتی نسخههای قبلی PES دیده میشد. برای اولین بار، کونامی توانست کاری کند که گیمر از تک تک لحظات بازی، چه در حمله و چه در دفاع، لذت ببرد.
لذت بازی در تمام پستها
یکی از بزرگترین دستاوردهای PES 2016 این بود که بازی کردن در پستهای مختلف، هر کدام لذت خاص خود را داشت. دیگر همه چیز به تلاش برای به دست آوردن توپ و هجوم بیوقفه به سمت دروازهی حریف خلاصه نمیشد؛ بلکه از کارهایی مانند سازماندهی دفاع، کنترل وسط زمین و دفاع کردن نیز میتوانستید لذت ببرید. هیچکدام از افراد حاضر در خط حمله، غیرقابل توقف نیستند و اگر بخواهید به موفقیت برسید، باید در قالب یک «تیم» کار کنید.
بازی کردن در نقش یکی از بازیکنان خط میانی، کاملاً این احساس را پدید میآورد که کنترل همه چیز را در اختیار دارید و شما، فرد تصمیمگیرندهی اصلی در زمین هستید. البته با توجه به برخی از اشتباهات فاحش دروازهبانان، باید به این نکته اشاره کرد که همه چیز در بازی، چندان کامل نیست؛ اما حداقل در اکثر مواقع، کنترل اوضاع را عهدهدار هستید.
مغز متفکر بازی: هوش مصنوعی و نقاط ضعف آن
هوش مصنوعی در PES 2016 نسبت به قبل پیشرفت چشمگیری داشته و چه در نقش حریف و چه در نقش یار کمکی، عملکرد قابل قبولی از خود به جای میگذارد. البته اگر بخواهیم PES 16 را با FIFA مقایسه کنیم، مسلماً ضعفهای زیادی به چشم خواهند خورد؛ اما بازی در نوع خود، مشکل خاصی ندارد.
عملکرد همتیمیها و حریف
همتیمیهای شما هوشمندانهتر حرکت میکنند، فضا را بهتر پیدا میکنند و برای پاسخ دادن آمادهتر هستند. اما هر از چندگاهی ممکن است یار شما اشتباهات مضحکی مرتکب شود و توپ را به راحتی به حریف واگذار کند. این قبیل اشتباهات، بیشتر از سوی بازیکنان خط حمله صورت میگیرد و خوشبختانه در خط دفاع، مشکل چندانی وجود ندارد. هوش مصنوعی حریف نیز چالشبرانگیزتر شده و تلاش میکند تا با تاکتیکهای مختلف شما را غافلگیر کند.
معمای دروازهبانها
دروازهبانها هم همانطور که اشاره شد، مشکلاتی حیاتی دارند. عملکرد آنها بسیار ناپایدار است. ممکن است در یک لحظه یک شوت غیرممکن را به زیبایی دفع کنند و در لحظهای دیگر، یک شوت ساده و ضعیف را از دست بدهند و وارد دروازه خود کنند. این ناهماهنگی و عدم قطعیت، یکی از بزرگترین نقاط ضعف PES 2016 بود و گاهی باعث میشد تجربهی بازی خراب شود.
چالشهای باقیمانده: لایسنس و محتوا
بزرگترین مشکل سنتی PES در بحث لایسنس تیمها و لیگها به قوت خود باقی بود. اگرچه کونامی تلاش کرده بود تا با دریافت لایسنس برخی از لیگهای مهم اروپایی این مشکل را تا حدی برطرف کند، اما همچنان نبود برخی از تیمهای بزرگ و لیگهای معتبر، مانند لیگ برتر انگلیس با نامها و نشانهای واقعی، حس ناقص بودن را به بازیکن دست میداد. این موضوع باعث میشد که بازیکنان برای به دست آوردن یک تجربهی کامل، به پچها و فایلهای جانبی که توسط کاربران ساخته میشد، روی بیاورند.
نتیجهگیری: یک شاهکار ناقص
PES 2016 بدون شک یک بازی تحولآفرین بود. کونامی با شجاعت تمام، فرمول موفق اما تکراری خود را کنار گذاشت و گامی بزرگ به سوی واقعگرایی و عمق تاکتیکی برداشت. این بازی با فیزیک بینظیر، گیمپلی لذتبخش و هوش مصنوعی قابل قبول، استانداردهای جدیدی را برای شبیهسازهای فوتبال تعریف کرد. با این حال، مشکلاتی مانند عملکرد ناپایدار دروازهبانها و ضعفهای همیشگی در بخش لایسنس، مانع از آن شد که PES 2016 به یک شاهکار کامل تبدیل شود. اما برای کسانی که گیمپلی را بر همه چیز ارجح میدانستند، این بازی یک هدیهی ارزشمند بود و نویدبخش آیندهای درخشان برای یکی از قدیمیترین فرنچایزهای تاریخ بازیهای ویدیویی بود.
نظرات
0دیدگاه خود را ثبت کنید
برای ارسال نظر و مشارکت در گفتگو، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.