آموزش کامل نمایش پسوند فایل در ویندوز 10 | 3 روش حرفه‌ای

به طور پیش فرض ویندوز 10 پسوند فایل را از نمایه کاربر در فایل اکسپلورر پنهان نگه می دارد. با این حال، ممکن است برای نشان دادن نوع فایل موردنظر نیاز باشد پسوند آن را ببینیم.

آموزش کامل نمایش پسوند فایل در ویندوز 10 | 3 روش حرفه‌ای

مقدمه: اهمیت نمایش پسوند فایل‌ها در ویندوز 10

ویندوز 10 به طور پیش‌فرض پسوند فایل‌ها را در File Explorer پنهان می‌کند تا رابط کاربری ساده‌تر و تمیزتر به نظر برسد. این قابلیت برای کاربران عادی مفید است، اما برای کاربران حرفه‌ای، برنامه‌نویسان و متخصصان IT می‌تواند محدودیت‌هایی ایجاد کند.

پسوند فایل یا File Extension، بخش پایانی نام فایل است که پس از نقطه آخر قرار می‌گیرد و نوع فایل را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، در فایل document.docx، پسوند docx نشان‌دهنده یک سند Microsoft Word است.

درک و مشاهده پسوند فایل‌ها به دلایل متعددی حیاتی است. اول، به شما کمک می‌کند تا نوع دقیق فایل را بدون باز کردن آن تشخیص دهید. دوم، در شناسایی فایل‌های مخرب که ممکن است با پسوندهای فریبنده نام‌گذاری شده باشند، به شما یاری می‌رساند. سوم، در عیب‌یابی مشکلات مربوط به نرم‌افزارها و انجام تنظیمات پیشرفته سیستمی بسیار مفید واقع می‌شود.

در این راهنمای جامع، سه روش کاملاً کاربردی برای فعال کردن نمایش پسوند فایل‌ها در ویندوز 10 را به تفصیل آموزش می‌دهیم. هر روش مزایا و کاربردهای خاص خود را دارد و شما می‌توانید براساس نیاز و سطح تخصص خود یکی از آن‌ها را انتخاب کنید.

چرا باید پسوند فایل‌ها را نمایش دهیم؟

قبل از پرداختن به روش‌های عملی، درک دلایل اهمیت نمایش پسوند فایل‌ها ضروری است. این قابلیت مزایای متعددی برای کاربران دارد که در ادامه به برخی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم.

افزایش امنیت سیستم

یکی از مهم‌ترین دلایل فعال کردن نمایش پسوند فایل‌ها، افزایش امنیت سیستم است. هکرها و سازندگان بدافزارها اغلب از پنهان بودن پسوند فایل‌ها سوءاستفاده می‌کنند. آن‌ها فایل‌های اجرایی مخرب را با نام‌هایی مانند invoice.pdf.exe یا photo.jpg.exe ذخیره می‌کنند.

در حالت پیش‌فرض ویندوز که پسوندها پنهان هستند، این فایل‌ها فقط به صورت invoice.pdf یا photo.jpg نمایش داده می‌شوند و کاربر تصور می‌کند که یک فایل معمولی PDF یا تصویر است، در حالی که در واقع یک فایل اجرایی خطرناک است. با فعال کردن نمایش پسوندها، این فریبکاری‌ها به راحتی قابل شناسایی خواهند بود.

تشخیص سریع‌تر نوع فایل

وقتی پسوندها نمایش داده می‌شوند، می‌توانید در یک نگاه تشخیص دهید که با چه نوع فایلی سروکار دارید. این امر به خصوص زمانی مفید است که فایل‌های متعددی با نام‌های مشابه اما فرمت‌های متفاوت دارید. برای مثال، ممکن است یک پروژه شامل report.docx، report.pdf و report.txt باشد که بدون نمایش پسوند، همه آن‌ها فقط report نام‌گذاری شده‌اند.

کمک به عیب‌یابی مشکلات نرم‌افزاری

در بسیاری از موارد، ویندوز نمی‌تواند برنامه مناسب برای باز کردن یک فایل را تشخیص دهد. در این شرایط، دانستن پسوند فایل به شما کمک می‌کند تا برنامه مناسب را به صورت دستی انتخاب کنید یا آن را نصب کنید. همچنین برای توسعه‌دهندگان و طراحان وب که با فرمت‌های متنوعی کار می‌کنند، این قابلیت ضروری است.

کار با فایل‌های سیستمی و پیکربندی

بسیاری از فایل‌های پیکربندی و تنظیمات سیستمی دارای پسوندهای خاصی هستند که برای ویرایش یا مدیریت آن‌ها، باید پسوند دقیق آن‌ها را بدانید. فایل‌هایی مانند .htaccess در سرورهای وب، .ini برای تنظیمات برنامه‌ها، یا .bat برای فایل‌های دستوری، همه نیاز به نمایش پسوند دارند.

روش اول: نمایش پسوند فایل از طریق File Explorer

ساده‌ترین و سریع‌ترین روش برای فعال کردن نمایش پسوند فایل‌ها، استفاده از File Explorer یا همان ویندوز اکسپلورر است. این روش برای کاربران معمولی که به دنبال راه‌حلی سریع و بدون پیچیدگی هستند، بسیار مناسب است.

مراحل گام به گام

ابتدا File Explorer را باز کنید. برای این کار می‌توانید کلید میانبر Windows + E را فشار دهید یا روی آیکون پوشه در نوار وظیفه کلیک کنید. همچنین می‌توانید از منوی Start جستجو کنید و File Explorer را انتخاب کنید.

پس از باز شدن File Explorer، مطمئن شوید که نوار منو در بالای پنجره به صورت کامل نمایش داده شده است. اگر این نوار فشرده شده، روی دکمه Maximize در گوشه بالا سمت راست کلیک کنید تا پنجره به حالت تمام صفحه در آید. در این حالت باید تب‌های File، Home، Share و View را در بالای پنجره ببینید.

حالا روی تب View کلیک کنید. این تب حاوی تنظیمات مربوط به نحوه نمایش فایل‌ها و پوشه‌ها در File Explorer است. در این بخش گزینه‌های متعددی برای سفارشی‌سازی نمایش فایل‌ها وجود دارد.

در قسمت Show/Hide که در سمت راست نوار ابزار قرار دارد، چند گزینه وجود دارد. کادر کنار File name extensions را علامت بزنید. به محض انتخاب این گزینه، پسوند تمام فایل‌های موجود در پوشه فعلی و همه پوشه‌های دیگر نمایش داده می‌شود.

مزایای این روش

این روش چندین مزیت قابل توجه دارد. اول، سرعت بالا و سادگی اجرا است که نیازی به دانش فنی خاصی ندارد. دوم، تغییرات بلافاصله اعمال می‌شوند و نیازی به راه‌اندازی مجدد سیستم یا File Explorer نیست. سوم، این روش قابل برگشت است و می‌توانید هر زمان که بخواهید با برداشتن علامت از کادر، پسوندها را دوباره پنهان کنید.

نکات تکمیلی

در تب View گزینه‌های دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند برای شما مفید باشد. گزینه Hidden items اجازه می‌دهد فایل‌ها و پوشه‌های پنهان سیستم را ببینید. گزینه Item check boxes امکان انتخاب چندگانه فایل‌ها را با کلیک ساده فراهم می‌کند. شما می‌توانید این تنظیمات را براساس نیازهای خود تنظیم کنید.

همچنین در این تب گزینه‌هایی برای تغییر نحوه نمایش فایل‌ها وجود دارد. می‌توانید بین نمای Large icons، Medium icons، Small icons، List، Details و Tiles انتخاب کنید. نمای Details به ویژه زمانی که پسوندها نمایش داده می‌شوند، بسیار کاربردی است چون اطلاعات کاملی از هر فایل نمایش می‌دهد.

روش دوم: فعال‌سازی از طریق Control Panel

روش دوم برای نمایش پسوند فایل‌ها، استفاده از Control Panel یا کنترل پنل است. این روش کمی پیچیده‌تر از روش اول است اما دسترسی بیشتری به تنظیمات پیشرفته File Explorer فراهم می‌کند.

دسترسی به Control Panel

برای باز کردن Control Panel، کلیدهای Windows + R را همزمان فشار دهید تا پنجره Run باز شود. در این پنجره کلمه control را تایپ کرده و روی دکمه OK کلیک کنید یا کلید Enter را فشار دهید. این کار Control Panel را باز می‌کند.

روش دیگر برای دسترسی به Control Panel، جستجو در منوی Start است. کافی است Control Panel را در کادر جستجو تایپ کنید و روی نتیجه اول کلیک کنید. همچنین می‌توانید با کلیک راست روی دکمه Start و انتخاب Control Panel از منوی ظاهر شده، به این بخش دسترسی پیدا کنید.

پیمایش در تنظیمات

پس از باز شدن Control Panel، در حالت نمایش Category که حالت پیش‌فرض است، روی گزینه Appearance and Personalization کلیک کنید. این بخش شامل تنظیمات مربوط به ظاهر ویندوز، تم‌ها، فونت‌ها و گزینه‌های File Explorer است.

در صفحه بعدی، File Explorer Options یا در برخی نسخه‌ها Folder Options را پیدا کرده و روی آن کلیک کنید. این گزینه معمولاً در بخش File Explorer قرار دارد. اگر Control Panel شما در حالت نمایش Small icons یا Large icons است، می‌توانید مستقیماً File Explorer Options را پیدا کنید.

تنظیمات پیشرفته

پنجره File Explorer Options با سه تب General، View و Search باز می‌شود. روی تب View کلیک کنید تا به تنظیمات پیشرفته دسترسی پیدا کنید. در این بخش، لیست بلندی از گزینه‌های مختلف برای کنترل نحوه نمایش فایل‌ها و پوشه‌ها وجود دارد.

در قسمت Advanced settings، با استفاده از نوار اسکرول به پایین بروید تا گزینه Hide extensions for known file types را پیدا کنید. این گزینه به طور پیش‌فرض فعال است که باعث پنهان شدن پسوندها می‌شود. علامت کنار این گزینه را بردارید تا پسوندها نمایش داده شوند.

پس از برداشتن علامت، روی دکمه Apply کلیک کنید تا تغییرات اعمال شود. سپس روی OK کلیک کنید تا پنجره بسته شود. از این لحظه، پسوند فایل‌ها در همه پوشه‌ها و درایوها نمایش داده می‌شود.

تنظیمات اضافی در این بخش

در تب View گزینه‌های مفید دیگری نیز وجود دارد که ممکن است برای شما کاربردی باشند. گزینه Show hidden files, folders, and drives امکان نمایش فایل‌های پنهان سیستم را فراهم می‌کند. این گزینه برای دسترسی به فایل‌های سیستمی و پوشه‌های مخفی مفید است.

گزینه Hide protected operating system files پیش‌فرض فعال است و فایل‌های حیاتی سیستم عامل را پنهان نگه می‌دارد تا از حذف یا ویرایش تصادفی آن‌ها جلوگیری شود. برداشتن علامت این گزینه توصیه نمی‌شود مگر اینکه دقیقاً بدانید چه کاری انجام می‌دهید.

گزینه Display file size information in folder tips اطلاعات حجم فایل‌ها را در راهنمای ابزار نمایش می‌دهد. گزینه Launch folder windows in a separate process هر پوشه را در یک پروسه مجزا باز می‌کند که می‌تواند پایداری سیستم را افزایش دهد اما حافظه بیشتری مصرف می‌کند.

روش سوم: استفاده از Registry Editor

سومین روش که حرفه‌ای‌ترین و پیشرفته‌ترین روش است، تغییر مستقیم رجیستری ویندوز است. این روش برای کاربران پیشرفته و متخصصان IT توصیه می‌شود که با رجیستری ویندوز آشنایی دارند.

هشدارهای مهم قبل از شروع

قبل از ویرایش رجیستری، چند نکته امنیتی بسیار مهم را باید در نظر داشته باشید. رجیستری ویندوز، پایگاه داده مرکزی سیستم عامل است که تمام تنظیمات سیستمی، برنامه‌ها و سخت‌افزار را ذخیره می‌کند. هر تغییر نادرست در رجیستری می‌تواند باعث مشکلات جدی در سیستم شود.

پیش از هر تغییری در رجیستری، حتماً یک نسخه پشتیبان از آن تهیه کنید. برای این کار، در Registry Editor از منوی File گزینه Export را انتخاب کنید و کل رجیستری را در یک فایل ذخیره کنید. در صورت بروز مشکل، می‌توانید با Import کردن این فایل، رجیستری را به حالت قبل برگردانید.

دسترسی به Registry Editor

برای باز کردن Registry Editor، کلیدهای Windows + R را فشار دهید. در پنجره Run که باز می‌شود، کلمه regedit را تایپ کرده و Enter بزنید. ممکن است پنجره User Account Control ظاهر شود که از شما می‌پرسد آیا اجازه می‌دهید این برنامه تغییرات در دستگاه شما ایجاد کند. روی Yes کلیک کنید.

Registry Editor با یک ساختار درختی در سمت چپ باز می‌شود که شامل پنج شاخه اصلی است. این شاخه‌ها عبارتند از HKEY_CLASSES_ROOT، HKEY_CURRENT_USER، HKEY_LOCAL_MACHINE، HKEY_USERS و HKEY_CURRENT_CONFIG. هر کدام از این شاخه‌ها بخشی از تنظیمات سیستم را مدیریت می‌کنند.

پیمایش به کلید مربوطه

برای تغییر تنظیمات نمایش پسوند فایل، باید به مسیر خاصی در رجیستری بروید. این مسیر عبارت است از:

HKEY_CURRENT_USER - Software - Microsoft - Windows - CurrentVersion - Explorer - Advanced

برای رسیدن به این مسیر، ابتدا HKEY_CURRENT_USER را در پنل سمت چپ گسترش دهید. سپس پوشه Software را پیدا کرده و آن را گسترش دهید. در داخل Software، پوشه Microsoft را باز کنید. در ادامه Windows را گسترش دهید، سپس CurrentVersion، بعد Explorer و در نهایت Advanced را انتخاب کنید.

یک راه سریع‌تر این است که آدرس بالا را کپی کرده و در نوار آدرس Registry Editor که در بالای پنجره قرار دارد، پیست کنید و Enter بزنید. این کار شما را مستقیماً به مسیر موردنظر می‌برد.

ویرایش مقدار رجیستری

پس از رسیدن به پوشه Advanced، در پنل سمت راست لیستی از مقادیر رجیستری را خواهید دید. در این لیست به دنبال مقداری با نام HideFileExt بگردید. این مقدار نحوه نمایش پسوندها را کنترل می‌کند.

روی HideFileExt راست کلیک کرده و از منوی باز شده گزینه Modify را انتخاب کنید. پنجره کوچکی با عنوان Edit DWORD Value باز می‌شود. این پنجره دو فیلد دارد: Value name که نام مقدار را نشان می‌دهد و Value data که مقدار فعلی را نمایش می‌دهد.

در فیلد Value data، عدد فعلی را مشاهده می‌کنید که معمولاً 1 است. این عدد به معنای پنهان بودن پسوندها است. مقدار آن را به 0 تغییر دهید. عدد 0 به معنای نمایش پسوندها است. پس از تغییر، روی OK کلیک کنید.

اعمال تغییرات

برای اینکه تغییرات رجیستری اعمال شود، معمولاً نیاز به راه‌اندازی مجدد File Explorer یا کل سیستم دارید. ساده‌ترین راه، خروج کامل از ویندوز و ورود مجدد است. همچنین می‌توانید با کلیک راست روی نوار وظیفه و انتخاب Task Manager، سپس یافتن Windows Explorer در لیست Processes و راست کلیک و Restart، فقط File Explorer را راه‌اندازی مجدد کنید.

مزایا و معایب این روش

استفاده از Registry Editor مزایایی دارد. این روش کنترل دقیق‌تری بر تنظیمات سیستم به شما می‌دهد و برای اتوماسیون یا اعمال تغییرات گروهی در چندین کامپیوتر مناسب است. متخصصان IT می‌توانند فایل‌های رجیستری را صادر کرده و در سیستم‌های متعدد وارد کنند.

با این حال، این روش خطرات بالقوه‌ای نیز دارد. اگر به اشتباه مقدار دیگری را تغییر دهید یا کلید اشتباهی را پاک کنید، ممکن است سیستم با مشکل مواجه شود. به همین دلیل این روش فقط برای کاربران پیشرفته توصیه می‌شود که با ساختار رجیستری ویندوز آشنایی کامل دارند.

تفاوت‌های پسوندهای رایج فایل

پس از فعال کردن نمایش پسوندها، شناخت پسوندهای مختلف و کاربرد آن‌ها می‌تواند مفید باشد. فایل‌های مختلف پسوندهای متنوعی دارند که هر کدام نشان‌دهنده نوع و کاربرد خاصی است.

فایل‌های سندی

پسوندهای مربوط به اسناد متنی شامل doc و docx برای Microsoft Word، pdf برای اسناد قابل حمل، txt برای فایل‌های متنی ساده، rtf برای فرمت متن غنی و odt برای اسناد متن باز می‌شود. هر کدام از این فرمت‌ها ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند.

فایل‌های تصویری

فرمت‌های تصویری رایج عبارتند از jpg و jpeg برای تصاویر فشرده، png برای تصاویر با شفافیت، gif برای تصاویر متحرک، bmp برای تصاویر بدون فشرده‌سازی، svg برای گرافیک برداری و tiff برای تصاویر با کیفیت بالا. انتخاب فرمت مناسب بسته به کاربرد دارد.

فایل‌های صوتی و تصویری

در دسته فایل‌های چندرسانه‌ای، پسوندهایی مانند mp3، wav و flac برای صوت، و mp4، avi، mkv و mov برای ویدئو رایج هستند. هر فرمت کیفیت و حجم متفاوتی دارد.

فایل‌های فشرده

فایل‌های آرشیو و فشرده معمولاً پسوندهای zip، rar، 7z، tar و gz دارند. این فرمت‌ها برای کاهش حجم فایل‌ها و ارسال راحت‌تر چندین فایل به صورت یکجا استفاده می‌شوند.

فایل‌های اجرایی و سیستمی

فایل‌های اجرایی در ویندوز معمولاً پسوندهای exe، msi، bat و dll دارند. این فایل‌ها بسیار حساس هستند و باید با احتیاط با آن‌ها برخورد شود چرا که می‌توانند برنامه‌ها را اجرا کنند یا تغییرات سیستمی ایجاد کنند.

نکات امنیتی مهم

فعال کردن نمایش پسوند فایل‌ها یک قدم مهم برای افزایش امنیت سیستم است، اما باید نکات امنیتی دیگری را نیز رعایت کنید.

شناسایی فایل‌های مشکوک

پس از فعال کردن نمایش پسوندها، به پسوندهای دوگانه دقت کنید. فایل‌هایی با نام‌هایی مانند document.pdf.exe یا photo.jpg.exe احتمالاً مخرب هستند. همچنین به فایل‌های exe، scr، bat و vbs که از منابع نامعتبر دریافت کرده‌اید، شک کنید.

احتیاط در باز کردن فایل‌های ناشناخته

حتی اگر پسوند یک فایل را می‌بینید، قبل از باز کردن آن از منبع آن اطمینان حاصل کنید. فایل‌های دریافتی از ایمیل‌های ناشناخته، لینک‌های مشکوک یا وب‌سایت‌های غیرمعتبر می‌توانند حاوی بدافزار باشند.

استفاده از آنتی‌ویروس

داشتن یک نرم‌افزار آنتی‌ویروس به‌روز ضروری است. این نرم‌افزارها می‌توانند فایل‌های مخرب را قبل از باز شدن شناسایی و خنثی کنند. Windows Defender که به صورت پیش‌فرض در ویندوز 10 فعال است، سطح امنیت خوبی فراهم می‌کند.

رفع مشکلات رایج

گاهی اوقات پس از اعمال تغییرات، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید. در اینجا راه‌حل برخی از مشکلات رایج را بررسی می‌کنیم.

پسوندها نمایش داده نمی‌شوند

اگر پس از اعمال تنظیمات، همچنان پسوندها نمایش داده نمی‌شوند، ابتدا File Explorer را ببندید و دوباره باز کنید. اگر باز هم مشکل برطرف نشد، سیستم را راه‌اندازی مجدد کنید. همچنین مطمئن شوید که تغییرات را ذخیره کرده‌اید و روی دکمه Apply کلیک کرده‌اید.

تنظیمات به حالت اولیه برمی‌گردد

در برخی موارد، تنظیمات پس از راه‌اندازی مجدد سیستم به حالت اولیه برمی‌گردد. این مشکل معمولاً ناشی از خط‌مشی‌های گروهی در سیستم‌های سازمانی است یا یک نرم‌افزار امنیتی تنظیمات را تغییر می‌دهد. در این صورت، با مدیر شبکه تماس بگیرید یا تنظیمات نرم‌افزار امنیتی را بررسی کنید.

برخی پسوندها نمایش داده نمی‌شوند

اگر فقط برخی از پسوندها نمایش داده نمی‌شوند، ممکن است در رجیستری تنظیمات خاصی برای آن نوع فایل وجود داشته باشد. این موضوع پیچیده است و نیاز به بررسی دقیق‌تر رجیستری دارد. معمولاً این مشکل کمتر پیش می‌آید.

خلاصه و نتیجه‌گیری

نمایش پسوند فایل‌ها در ویندوز 10 یک تنظیم ساده اما بسیار مهم است که مزایای امنیتی و کاربردی قابل توجهی دارد. در این راهنما، سه روش مختلف برای فعال کردن این قابلیت را بررسی کردیم.

روش اول که استفاده از File Explorer است، سریع‌ترین و ساده‌ترین روش برای کاربران عادی است. روش دوم با استفاده از Control Panel، دسترسی بیشتری به تنظیمات پیشرفته فراهم می‌کند. روش سوم که ویرایش رجیستری است، برای کاربران حرفه‌ای و موقعیت‌های خاص مناسب است.

با فعال کردن نمایش پسوندها، می‌توانید نوع دقیق فایل‌ها را تشخیص دهید، از فایل‌های مخرب جلوگیری کنید و کنترل بیشتری بر سیستم خود داشته باشید. این تنظیم برای کاربرانی که با فایل‌های متنوع کار می‌کنند یا نگران امنیت سیستم خود هستند، بسیار توصیه می‌شود.

در نهایت، هر روشی که انتخاب کنید، مطمئن شوید که تنظیمات را به درستی اعمال کرده‌اید و تغییرات مورد انتظار را مشاهده می‌کنید. اگر با مشکلی مواجه شدید، می‌توانید تنظیمات را به حالت اولیه برگردانید و دوباره امتحان کنید. با آگاهی از پسوند فایل‌ها، می‌توانید تجربه امن‌تر و کارآمدتری با ویندوز 10 داشته باشید.

نظرات

4
amir
amir۱۴۰۱/۰۴/۲۲ ۱۰:۰۰
ممنون عالی بود
امیر
امیر۱۴۰۲/۰۶/۲۶ ۱۶:۱۵
ممنون
iman
iman۱۴۰۱/۰۸/۰۶ ۱۸:۴۵
خیلی ممنون...
امیرعلی
امیرعلی۱۴۰۱/۰۵/۱۸ ۱۶:۵۹
عالی